ساقهاى لاغر و رانهاى چاق داشت و با حنا خضاب مىكرد . گويد : وقتى ابو بكر در گذشت ابو قحافه زنده بود و به مكه مقر داشت و چون خبر يافت گفت : « مصيبتى بزرگ است . » سخن از نسب ابو بكر و نام و شهرت وى على بن محمد گويد : اتفاق هست كه نام ابو بكر ، عبد الله بود و او را عتيق گفتند كه نكو روى بود . گويد : و بعضىها گفته‌اند عتيق از آن رو نام يافت كه پيمبر خدا صلى الله عليه و سلم به دو گفت : « از آتش آزادى » و آزاد را عتيق مىگفتند . ابن اسحاق گويد : از عايشه پرسيدند : « چرا ابو بكر را عتيق نام دادند ؟ » و او به پاسخ گفت : روزى پيمبر خدا به دو نگريست و گفت : « اين آزاد شدهء خدا از آتش است . » گويد : نام پدر ابو بكر ، عثمان بود و كنيهء ابو قحافه داشت ، بنابر اين نسب وى چنين بود : ابو بكر عبد الله بن عثمان بن عامر بن عمرو بن كعب بن سعد بن تيم بن مرة ابن كعب بن لوى بن غالب بن فهر بن مالك . گويد : مادر ابو بكر ام الخير ، دختر صخر بن عامر بن كعب بن سعد بن تيم بن مرده بود . واقدى گويد : نام ابو بكر عبد الله بود پسر ابو قحافه ، نام ابو قحافه عثمان بود پسر عامر مادر ابو بكر ام الخير كنيه داشت و نامش سلمى بود دختر صخر بن عامر بن كعب ابن سعد بن تيم بن مره . ولى به گفتهء هشام نام ابو بكر عتيق بود پسر عثمان بن عامر . عمارة بن غزيه گويد : عبد الرحمان بن قاسم را از نام ابو بكر صديق پرسيدم .